{"id":1050,"date":"2026-01-12T09:41:01","date_gmt":"2026-01-12T09:41:01","guid":{"rendered":"https:\/\/jesusofbrandstaetter.com\/5-zwiastowanie\/"},"modified":"2026-04-01T09:10:40","modified_gmt":"2026-04-01T09:10:40","slug":"5-zwiastowanie","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/jesusofbrandstaetter.com\/pl\/5-zwiastowanie\/","title":{"rendered":"5 Zwiastowanie"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Powie\u015b\u0107<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

W tej sekcji przedstawiamy nasze angielskie t\u0142umaczenie powie\u015bci \u201eJezus z Nazaretu\u201d. Jest to pierwsze tego rodzaju t\u0142umaczenie tej wyj\u0105tkowej powie\u015bci. <\/p><\/div><\/div>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Zwiastowanie<\/h1>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

\u015awiat Nazarethu, w kt\u00f3rym \u017cy\u0142a ma\u0142a Miriam \u2014 lepianki, pieczary, miejska studnia i synagoga na wzg\u00f3rzu \u2014 by\u0142 bardzo ma\u0142y, nawet je\u017celi go rozszerzymy o kilkana\u015bcie lepianek i pieczar, po\u0142o\u017conych w nieco dalszej okolicy. Wyobra\u017ania jego mieszka\u0144c\u00f3w, chocia\u017c \u017cywa i zapalna, nie wybiega\u0142a daleko poza izby, pag\u00f3rki i ogrody, poza ub\u00f3stwo, a nawet i n\u0119dz\u0119, gdy\u017c niekiedy tylko gar\u015b\u0107 bobu i j\u0119czmiennej kaszy by\u0142a owocem ich pracy i przedmiotem g\u0142\u0119bokich pragnie\u0144. Ca\u0142y rok \u017cyli marzeniami o pielgrzymce do Jerozolimy na uroczysto\u015bci Wielkich \u015awi\u0105t i w tym celu skrz\u0119tnie oszcz\u0119dzali pieni\u0105dze, siedzieli wieczorami w dni powszednie w ciemnych, nieo\u015bwietlonych izbach, spo\u017cywali suszon\u0105 szara\u0144cz\u0119, odmawiali sobie wina, byleby tylko zaoszcz\u0119dzi\u0107 troch\u0119 grosza na Pesach, Rosz Haszana i Jom Kippur w dalekim \u015awi\u0119tym Mie\u015bcie. <\/p>\n

Nie wyobra\u017cali sobie tych \u015bwi\u0105t bez swej obecno\u015bci w \u015awi\u0105tyni Pa\u0144skiej, u st\u00f3p Szechiny, kt\u00f3ra w podnios\u0142e dni r\u00f3wna\u0142a przed swoim niewidzialnym obliczem wszystkich syn\u00f3w Izraela, niezale\u017cnie od tego, czy byli bogaczami, czy n\u0119dzarzami, m\u0119drcami czy am haarecami. Te pielgrzymki by\u0142y ich \u015bwi\u0119tym pragnieniem. Przedsi\u0119brali je dla Elohim i dla poczucia swojej r\u00f3wno\u015bci. <\/p>\n

Inaczej jednak uk\u0142ada\u0142o si\u0119 \u017cycie ma\u0142ej Miriam, dwunastoletniej dziewczynki, \u017cywej, weso\u0142ej i u\u015bmiechni\u0119tej, chocia\u017c ub\u00f3stwo by\u0142o r\u00f3wnie\u017c udzia\u0142em i jej rodzic\u00f3w, ci\u0119\u017cko pracuj\u0105cych na chleb codzienny, a miasteczko, w kt\u00f3rym \u017cy\u0142a, nie by\u0142o dla niej ani o cal wi\u0119ksze ni\u017c dla jej s\u0105siad\u00f3w. <\/p>\n

Tego dnia, gdy Jehojakim i Hana udali si\u0119 do pracy \u2014 pracowali w winnicy nazaretha\u0144skiego bogacza, kt\u00f3rego dom i ogrody le\u017ca\u0142y w pobliskiej dolinie, za d\u0119bowym lasem \u2014 Miriam, jak codziennie, krz\u0105ta\u0142a si\u0119 po izbie, wprawdzie ciemnej i zadymionej, ale schludnej, co by\u0142o tym godniejsze pochwa\u0142y, \u017ce tylko z trudem mo\u017cna by\u0142o w tym wykutym w skale pomieszczeniu \u2014 by\u0142a to raczej pieczara ni\u017c izba \u2014 utrzyma\u0107 porz\u0105dek i \u0142ad. Sprz\u0119t\u00f3w nie by\u0142o wiele: trzy bar\u0142ogi, st\u00f3\u0142, krzes\u0142a, piec z piekarnikiem, kilka no\u017cy, gliniane dzbany na wod\u0119 i m\u0105k\u0119 i skrzynia na ubogie szaty. <\/p>\n

Miriam, ilekro\u0107 zostawa\u0142a sama, a zdarza\u0142o si\u0119 to codziennie pr\u00f3cz Szabat\u00f3w, czu\u0142a si\u0119 w tej ciasnej izbie jak w udzielnym i niesko\u0144czonym kr\u00f3lestwie, gdy\u017c zaludnia\u0142a j\u0105 my\u015blami, kr\u0105\u017c\u0105cymi z r\u00f3wn\u0105 trosk\u0105 doko\u0142a codziennych zaj\u0119\u0107 i obowi\u0105zk\u00f3w domowych, jak i spraw odleg\u0142ych, nieuchwytnych, niedosi\u0119galnych d\u0142oni\u0105 i okiem, a b\u0119d\u0105cych mo\u017ce echem barwnych i \u017cywych opowiada\u0144 jej ojca Jehojakima o Pram\u0105dro\u015bci, kt\u00f3ra unosi\u0142a si\u0119 jak mg\u0142a z ust Wiekuistego, mieszka\u0142a na s\u0142upach z ob\u0142ok\u00f3w i przechadza\u0142a si\u0119 po niebie i przepa\u015bciach. Krewni, s\u0105siedzi i znajomi uwa\u017cali Miriam za dziewczyn\u0119 nieco dziwn\u0105. Wiedzieli o niej, \u017ce jest zar\u0119czona z Josefem cie\u015bl\u0105, \u017ce ich wesele powinno si\u0119 odby\u0107 za rok, \u017ce jest silna i gospodarna, \u017ce ma serce dobre i czu\u0142e i \u017ce dzi\u0119ki tym zaletom na pewno b\u0119dzie dobr\u0105 \u017con\u0105 i matk\u0105. Bardzo mo\u017cliwe, \u017ce t\u0119 dziwno\u015b\u0107 upatrywali mieszka\u0144cy Nazarethu w jej sk\u0142onno\u015bciach do \u015bpiewu i uk\u0142adania pie\u015bni. <\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Gdy zapada\u0142 wiecz\u00f3r, Miriam siada\u0142a na podwini\u0119tych nogach u wej\u015bcia do izby i w gronie uwa\u017cnie s\u0142uchaj\u0105cych rodzic\u00f3w, krewnych i s\u0105siad\u00f3w \u015bpiewa\u0142a pie\u015bni w\u0142asnego uk\u0142adu, w kt\u00f3rych miesza\u0142y si\u0119 s\u0142owa zapo\u017cyczone z psalm\u00f3w i modlitw, uroczy\u015bcie zmawianych przez Jehojakima w dni \u015bwi\u0105teczne i w Szabat, z jej w\u0142asnymi pomys\u0142ami, parabolami, por\u00f3wnaniami i metaforami, wskutek czego mo\u017cna je by\u0142o \u015bmia\u0142o okre\u015bli\u0107 mianem natchnionych wariacji na obrany temat. Nikt w Nazarecie nie uk\u0142ada\u0142 psalm\u00f3w i melodii. Wi\u0119c krewni i znajomi, przywo\u0142uj\u0105c z biblijnej pami\u0119ci postacie kobiet uk\u0142adaj\u0105cych pie\u015bni \u2014 Miriam, siostry Moj\u017cesza, i Hany, matki m\u0119\u017ca Bo\u017cego, przez Pana umi\u0142owanego Szemuela, i Judyty, b\u0142ogos\u0142awionej wdowy \u2014 kiwali g\u0142owami, z czego jednak trudno by\u0142o wnosi\u0107, czy chwal\u0105, czy gani\u0105 poetyckie umiej\u0119tno\u015bci c\u00f3rki Jehojakima, biednego najemnego robotnika. <\/p>\n

Tego dnia \u2014 jak ju\u017c o tym wspomnieli\u015bmy \u2014 gdy Jehojakim i Hana udali si\u0119 do pracy, Miriam od wczesnego ranka krz\u0105ta\u0142a si\u0119 po izbie, trzepa\u0142a maty na dworze, przynios\u0142a wod\u0119 ze studni, zmy\u0142a naczynia, po czym wysz\u0142a przed dom, ukl\u0119k\u0142a na ziemi i \u015bpiewaj\u0105c dla Elohim i dla rytmu swoich r\u0105k, schylona nad po\u017cyczonymi od s\u0105siadki \u017carnami me\u0142\u0142a pszeniczne ziarno, kt\u00f3re ojciec otrzyma\u0142 w podarku od swojego chlebodawcy. Prac\u0119 swoj\u0105 wykonywa\u0142a spokojnie, bez po\u015bpiechu i z ow\u0105 monotonn\u0105 cierpliwo\u015bci\u0105, tak znamienn\u0105 dla pracuj\u0105cych fizycznie c\u00f3rek Izraela. <\/p>\n

Lew\u0105 r\u0119k\u0105 powoli, ale bez trudu obraca\u0142a g\u00f3rny kamie\u0144, a praw\u0105 wsypywa\u0142a pszenic\u0119 do otworu. Potem potrz\u0105sa\u0142a przetakiem, oddzielaj\u0105c otr\u0119by od m\u0105ki, kt\u00f3ra od czasu do czasu, ku uciesze dziewczynki, wzlatywa\u0142a ku g\u00f3rze i bia\u0142ym py\u0142em okrywa\u0142a jej d\u0142onie. Patrz\u0105c na um\u0105czone palce, przypomnia\u0142a sobie opowiadanie ojca o dalekim Hermonie, pokrytym przez ca\u0142y rok \u015bniegiem, a chocia\u017c dotychczas zna\u0142a \u015bnieg tylko z opowiadania, jednak wyobra\u017ca\u0142a sobie,\u017ce musi by\u0107 bardzo pi\u0119kny i bardzo bia\u0142y, skoro jest darem Wiekuistego i s\u0142u\u017cy\u0142 w jednym z psalm\u00f3w, kt\u00f3ry Jehojakim szczeg\u00f3lnie ukocha\u0142, do por\u00f3wnania z niepokalan\u0105 biel\u0105. Tu u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119, gdy\u017c przypomnia\u0142a sobie s\u0142owa ojca, kt\u00f3ry zwyk\u0142 mawia\u0107: \u2014 A c\u00f3rka moja, Miriam, wprawdzie jest smag\u0142a, albowiem spali\u0142o j\u0105 s\u0142o\u0144ce, ale mimo to jest bielsza nad \u015bnieg. \u2014 Miriam zastanawiaj\u0105c si\u0119 nad trudnym do rozstrzygni\u0119cia zagadnieniem, jak mo\u017cna by\u0107 bielsz\u0105 nad \u015bnieg, skoro si\u0119 jest smag\u0142\u0105 i spalon\u0105 od s\u0142o\u0144ca, podnios\u0142a si\u0119 z kolan i wesz\u0142a do izby po gliniany dzban na m\u0105k\u0119. <\/p>\n

Przetar\u0142a oczy palcami. U\u015bmiech powoli znika\u0142 z jej twarzy. Poczu\u0142a si\u0119 nieswojo. <\/p>\n

Cia\u0142o jej przebieg\u0142 zimny dreszcz. Odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 ku drzwiom i chcia\u0142a wybiec przed dom, ale nie mog\u0142a uczyni\u0107 kroku. Sta\u0142a nieruchoma, os\u0142upia\u0142a i nagle ujrza\u0142a w sobie jakie\u015b \u015bwiat\u0142o, ale nie by\u0142o to \u015bwiat\u0142o s\u0142oneczne ani \u015bwiat\u0142o ksi\u0119\u017cycowe, ani \u015bwiat\u0142o lampy oliwnej, ani w og\u00f3le nie by\u0142o \u017cadnym \u015bwiat\u0142em, gdy\u017c nie by\u0142o podobne do \u017cadnego \u015bwiat\u0142a, i by\u0142o tylko tym, czym nie by\u0142o, i tym, czymnieb\u0119dzie, lecz tym, czymJest. Wi\u0119c widzia\u0142a wsobie, jak Ten, kt\u00f3ry Jest, szed\u0142 ku niej z odleg\u0142o-bliskiej przestrzeni, nieograniczony \u017cadn\u0105 granic\u0105 i wymykaj\u0105cy si\u0119 spod wszelkiego okre\u015blenia, albowiem sam w sobie by\u0142 granic\u0105 i sam w sobie okre\u015bleniem, i tak id\u0105c ku niej w\u0142a\u015bciwie nie szed\u0142, albowiem by\u0142 poza wszelkim czasem \u2014stawa\u0142 si\u0119 na jej oczach <\/p>\n

\u2014 w\u0142a\u015bciwie nie stawa\u0142 si\u0119, gdy\u017c Ten, kt\u00f3ry Jest, nie mo\u017ce si\u0119 stawa\u0107 i tylko, aby u\u0142atwi\u0107 ma\u0142ej Miriam zrozumienie tego, co si\u0119 dzieje, upodabnia\u0142 i nagina\u0142 swoje dzia\u0142anie nie tyle do pewnych ziemskich poj\u0119\u0107, ile do form cz\u0142owieczego j\u0119zyka \u2014 i tak stoj\u0105c w jej wn\u0119trzu r\u00f3wnocze\u015bnie kszta\u0142towa\u0142 si\u0119 przed jej oczami jako Wys\u0142annik w bia\u0142ej lnianej tunice, przepasanej jedwabnym pasem, przetykanym z\u0142otymi ni\u0107mi i ozdobionym szafirami, i by\u0142 potwierdzeniem tego, co si\u0119 w niej dzia\u0142o, i tego, co widzia\u0142a w swoim wewn\u0119trznym zachwycie. By\u0142a to ostro\u017cno\u015b\u0107 typowa dla Elohim, kt\u00f3ry znaj\u0105c upodobanie cz\u0142owieka do plastycznego widzenia i chc\u0105c ma\u0142ej Miriam u\u0142atwi\u0107 zrozumienie niezwyk\u0142ego Pos\u0142annictwa, nie ograniczy\u0142 si\u0119 tylko do dzia\u0142ania wewn\u0119trznego, lecz r\u00f3wnocze\u015bnie przem\u00f3wi\u0142 do niej realnym widzeniem. <\/p>\n

I w tym celu \u0142askawie pomno\u017cy\u0142 swoj\u0105 obecno\u015b\u0107, czyni\u0105c si\u0119 przed oczami Miriam Wys\u0142annikiem samego siebie, czyli sob\u0105 samym, albowiem wiadomo, \u017ce pose\u0142 przynosz\u0105cy wie\u015b\u0107 jest zawsze tym, kt\u00f3ry go posy\u0142a. Miriam patrz\u0105c wi\u0119c na Wys\u0142annika, kt\u00f3rego nieco oci\u0119\u017ca\u0142e ruchy, tak znamienne dla anio\u0142\u00f3w odzianych w cia\u0142o cz\u0142owiecze, \u015bwiadczy\u0142y o trudno\u015bciach, jakich mu przysparza\u0142o poruszanie si\u0119 po ziemi, z uwag\u0105 i pokor\u0105 s\u0142ucha\u0142a jego pozdrowienia, albowiem M\u0105\u017c otworzywszy usta pocz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107 cz\u0142owiecz\u0105 mow\u0105, t\u0142umacz\u0105c na ludzki j\u0119zyk to wszystko, co s\u0142ysza\u0142a w sobie wypowiedziane bezmow\u0105 mow\u0105 w spos\u00f3b zawile-prosty. Wys\u0142annik pozdrowi\u0142 j\u0105 w Imi\u0119 \u0141aski, kt\u00f3r\u0105 jest wype\u0142niona, i w Imi\u0119 Elohim, kt\u00f3ry pob\u0142ogos\u0142awi\u0142 j\u0105 mi\u0119dzy niewiastami. Miriam, skupiona i napi\u0119ta, z l\u0119kiem rozwa\u017ca\u0142a ka\u017cde s\u0142owo z osobna, po\u0142\u0105czy\u0142a je w zdanie, kt\u00f3re wprawdzie pi\u0119knie brzmia\u0142o, ale niestety nie mog\u0142a zrozumie\u0107, dlaczego ona, ma\u0142a, nic nie znacz\u0105ca dziewczyna, c\u00f3rka zm\u0119czonych wyrobnik\u00f3w, narzeczona cie\u015bli Josefa, ma by\u0107 wype\u0142niona \u0141ask\u0105 Elohim i b\u0142ogos\u0142awiona mi\u0119dzy niewiastami. <\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Wys\u0142annik, niew\u0105tpliwie odgaduj\u0105c jej my\u015bli, znowu do niej przem\u00f3wi\u0142 i prosz\u0105c j\u0105, by si\u0119 nie l\u0119ka\u0142a, zwiastowa\u0142 jej, \u017ce pocznie i porodzi SynaidaMunaImi\u0119Jeszua,coznaczy:Panjestzbawieniem,aOn b\u0119dzie wielki i b\u0119dzie nazwany Synem Najwy\u017cszego, a Elohim da Mutron Dawida, ojca Jego, i b\u0119dzie kr\u00f3lowa\u0142 nad rodem Jaakowa na wieki, a kr\u00f3lestwo Jego b\u0119dzie niesko\u0144czone. Wys\u0142annik wypowiedzia\u0142 to wszystko prosto i sk\u0142adnie, tonem \u015bpiewnym, podkre\u015blaj\u0105c znaczenie pewnych s\u0142\u00f3w przeci\u0105g\u0142\u0105 intonacj\u0105, ale ani razu nie popad\u0142 w przesadny patos, co dobrze \u015bwiadczy\u0142o o jego umiarze w sztuce t\u0142umaczenia rozkaz\u00f3w Elohim na j\u0119zyk cz\u0142owieczy. Owa uroczysta i skromna \u015bpiewno\u015b\u0107 by\u0142a niezwykle precyzyjnie odmierzona i dzi\u0119ki temu wi\u0105za\u0142a w jedn\u0105 niepodzieln\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 prawd\u0119 nieba z prawd\u0105 ziemi, co w tym wypadku by\u0142o bardzo wa\u017cne, gdy\u017c najg\u0142\u0119bszy sens tego misterium polega\u0142 w\u0142a\u015bnie na owym trudnym przymierzu. <\/p>\n

Miriam spokojnie wys\u0142ucha\u0142a Wys\u0142annika. Na jej ciemnej, uciszonej twarzy nie drgn\u0105\u0142 ani jeden musku\u0142 i ju\u017c chcia\u0142a wyrazi\u0107 swoj\u0105 uleg\u0142o\u015b\u0107 przed Panem, ale nie mog\u0142a oprze\u0107 si\u0119 jednemu wstydliwemu pytaniu \u2014 czu\u0142a, \u017ce powinna je zada\u0107, gdy\u017c wymaga\u0142a tego jej godno\u015b\u0107 dziewcz\u0119ca \u2014 i pocz\u0119\u0142a si\u0119 zastanawia\u0107, jak ma je oszcz\u0119dnie wyrazi\u0107 za pomoc\u0105 najmniejszej ilo\u015bci s\u0142\u00f3w, aby jak najszybciej i najzwi\u0119\u017alej zrzuci\u0107 z siebie jego ci\u0119\u017car. Ch\u0119tnie u\u017cy\u0142aby do tego celu jakiego\u015b symbolu, ale trudno by\u0142o stworzy\u0107 w po\u015bpiechu zast\u0119pczy obraz, kt\u00f3ry by wpe\u0142ni oddawa\u0142 jej my\u015bl. Zrezygnowana, spyta\u0142a po prostu, jak to si\u0119 stanie, skoro m\u0119\u017ca nie zna. Wys\u0142annik odpar\u0142, \u017ce Duch \u015awi\u0119ty zst\u0105pi na ni\u0105 i moc Najwy\u017cszego ogarnie j\u0105 niby cie\u0144. Dlatego Dziecko, kt\u00f3re si\u0119 z niej narodzi, b\u0119dzie \u015bwi\u0119te i b\u0119dzie nazwane Synem Bo\u017cym. Tu urwa\u0142. Miriam opu\u015bci\u0142a g\u0142ow\u0119. <\/p>\n

Dwa kr\u00f3tkie czarne warkocze, splecione nad karkiem w ciasny w\u0119ze\u0142, wskutek nag\u0142ego ruchu g\u0142ow\u0105 rozlu\u017ani\u0142y si\u0119 i opad\u0142y na jej ramiona. Wys\u0142annik zmiarkowawszy, \u017ce dziewczyna pragnie jeszcze zada\u0107 dalsze pytania \u2014 niew\u0105tpliwie przewidzia\u0142 ich sens \u2014 uprzedzi\u0142 j\u0105 i szybko wyja\u015bni\u0142, \u017ce tak\u017ce Eliszeba, jej krewna, mimo swojej staro\u015bci pocz\u0119\u0142a syna, i ta, kt\u00f3ra w mniemaniu ludzi uchodzi za bezp\u0142odn\u0105, jest ju\u017c w sz\u00f3stym miesi\u0105cu, albowiem nie ma nic niemo\u017cliwego u Elohim. Miriam podnios\u0142a g\u0142ow\u0119. Poddana woli Bo\u017cej zrozumia\u0142a, \u017ce powinna teraz g\u0142o\u015bno wyrazi\u0107 zgod\u0119 na to, co si\u0119 stanie, i ju\u017c chcia\u0142a wypowiedzie\u0107 j\u0105 za pomoc\u0105 najpi\u0119kniejszych s\u0142\u00f3w i najs\u0142odszej melodii, ale zabrak\u0142o jej pi\u0119knych s\u0142\u00f3w i zabrak\u0142o s\u0142odkiej melodii, <\/p>\n

i tylko z wielkim trudem przez zaci\u015bni\u0119te gard\u0142o zdo\u0142a\u0142a wyszepta\u0107:
\u2013 Jestem s\u0142u\u017cebnic\u0105 Elohim, przeto niechaj si\u0119 stanie wed\u0142ug s\u0142owa Jego

Wys\u0142annik rozp\u0142yn\u0105\u0142 si\u0119 bez \u015bladu, oddali\u0142 si\u0119 od niej i w niej, a Miriam powraca\u0142a ze swojego utajonego wn\u0119trza do rzeczywisto\u015bci biednej izby, dzban\u00f3w na wod\u0119 i m\u0105k\u0119, i przetaka le\u017c\u0105cego na progu, i tylko niebieskie oczy, gor\u0105czkowo i niespokojnie b\u0142yszcz\u0105ce pod czarnymi \u0142ukami brwi, pe\u0142ne radosnej troski \u015bwiadczy\u0142y, \u017ce uderzy\u0142 w ni\u0105 \u0142agodny grom Pana najwy\u017cszych g\u00f3r, El Szaddaja. <\/p>\n

Wysz\u0142a przed dom. Usiad\u0142a przy drodze na ziemi, w pe\u0142nym s\u0142o\u0144cu, na podwini\u0119tych nogach, spojrza\u0142a w czyste niebo, b\u0142\u0119kitne, bez jednej chmury, rozci\u0105gni\u0119te jak jedwabna opona namiotu od Ezdrelonu po Karmel i g\u00f3ry Naftali, i zamkn\u0105wszy powieki, zm\u0119czona, trwa\u0142a w bezruchu, rozkoszuj\u0105c si\u0119 spokojem i cisz\u0105, p\u0142yn\u0105c\u0105 od p\u00f3l i dolin, nasyconych zapachem \u015bwie\u017cych zi\u00f3\u0142. Nagle poczu\u0142a na sobie cie\u0144, kt\u00f3ry j\u0105 coraz szczelniej otula\u0142. Otworzy\u0142a oczy i spostrzeg\u0142a, \u017ce pada na ni\u0105 cienista smuga, chocia\u017c na roz\u017carzonym niebie nie by\u0142o ani jednego ob\u0142oku, <\/p>\n

ale mimo to cie\u0144 pada\u0142 od ob\u0142oku, gdy\u017c cie\u0144 by\u0142 ob\u0142okiem, a ob\u0142ok cieniem, a razem byli Szechin\u0105, obecno\u015bci\u0105 Jahwe. Jego mieszkaniem i objawieniem, cienisto-ob\u0142ocznym JESTEM, kt\u00f3ry wp\u0142yn\u0105\u0142 w krew Miriam i wraz z krwi\u0105 wype\u0142ni\u0142 wszystkie kom\u00f3rki jej cia\u0142a, a\u017c do ostatnich granic jej jestestwa. Opu\u015bci\u0142a powieki. Wtedy w\u0142a\u015bnie zbieg\u0142 ze wzg\u00f3rza zdyszany Josef, stan\u0105\u0142 przed Miriam i wyci\u0105gn\u0105wszy do niej ramiona, chcia\u0142 j\u0105 przywo\u0142a\u0107 ku sobie mi\u0142uj\u0105cym s\u0142owem, ale spostrzeg\u0142szy smug\u0119 cienia, kt\u00f3ra ocienia\u0142a jej posta\u0107, zatrwo\u017cony, szybko cofn\u0105\u0142 wyci\u0105gni\u0119t\u0105 d\u0142o\u0144 i szepn\u0105\u0142:
– Co ci jest, Miriam?
Ale nie us\u0142ysza\u0142 \u017cadnej odpowiedzi i tylko widzia\u0142, jak po jej wargach i zamkni\u0119tych powiekach powoli przesuwa si\u0119 fioletowy cie\u0144. <\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Powie\u015b\u0107 W tej sekcji przedstawiamy nasze angielskie t\u0142umaczenie powie\u015bci \u201eJezus z Nazaretu\u201d. Jest to pierwsze tego rodzaju t\u0142umaczenie tej wyj\u0105tkowej powie\u015bci. Zwiastowanie \u015awiat Nazarethu, w kt\u00f3rym \u017cy\u0142a ma\u0142a Miriam \u2014 lepianki, pieczary, miejska studnia i synagoga na wzg\u00f3rzu \u2014 by\u0142 bardzo ma\u0142y, nawet je\u017celi go rozszerzymy o kilkana\u015bcie lepianek i pieczar, po\u0142o\u017conych w nieco dalszej […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1050","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jesusofbrandstaetter.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1050","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jesusofbrandstaetter.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/jesusofbrandstaetter.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jesusofbrandstaetter.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jesusofbrandstaetter.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1050"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/jesusofbrandstaetter.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1050\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1053,"href":"https:\/\/jesusofbrandstaetter.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1050\/revisions\/1053"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jesusofbrandstaetter.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1050"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}